Ustalanie kontaktów z dzieckiem

  • By:Kinga Michalczyk
  • 12 komentarzy

Temat dzisiejszej publikacji pozostaje niezwykle istotny, zarówno z punktu widzenia ochrony dobra dziecka, jak i interesów prawnych obojga jego rodziców. Ustalenie sposobu kontaktu z dzieckiem niemal zawsze stanowi bowiem element szerszego tła konfliktów rozgrywających się pomiędzy zwaśnionymi w sprawach osobistych partnerami. Rodzice ci częstokroć przenoszą na dziecko negatywne emocje wynikające z własnych, wzajemnych animozji, nie zdając sobie sprawy z tego, iż utrzymywanie kontaktów z dzieckiem pozostaje nie tylko prawem każdego z nich z osobna, ale co najistotniejsze – stanowi także jego obowiązek, co literalnie wynika z treści art. 113 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

W przeważającej mierze przypadków, po rozstaniu rodziców dziecka i zerwaniu między nimi realnej więzi gospodarczej, dziecko to pozostaje na stałe pod opieką jednego z partnerów. Powstaje wówczas praktyczny problem, w jaki sposób uregulować kontakt drugiego rodzica z dzieckiem, aby zapewnić mu możliwość realizowania jego praw i obowiązków rodzicielskich, a jednocześnie także nie ingerować zanadto w poczucie stabilizacji życiowej dziecka i nie zakłócać porządku dnia, do którego zdążyło już przywyknąć. W celu uniknięcia kolejnych, niepotrzebnych konfliktów rodzicielskich w tym przedmiocie, w  szczególności zaś w celu zaoszczędzenia dziecku uczestnictwa we wzajemnych sporach byłych parterów, najlepiej jest powierzyć określenie rozwiązania, zewnętrznemu arbitrowi konfliktu – sądowi.

Na gruncie niektórych postępowań sądowych, odrębny wniosek stron w przedmiocie wyżej określonym pozostaje jednak całkowicie zbędny. W przypadkach tych sąd ma bowiem obowiązek orzeczenia z urzędu o sposobie realizowania przez rodziców ich kontaktów z dzieckiem. Sytuacja taka zachodzi w postępowaniu zmierzającym do wydania wyroku rozwodowego, a także wyroku orzekającego separację małżonków. Nie ma jednak przeszkód, aby rodzice przedstawili sądowi wspólnie wynegocjowane porozumienie w przedmiocie kontaktów z ich wspólnym, małoletnim dzieckiem. Porozumienie to określać winno sposób oraz częstotliwość przewidywanych kontaktów. Należy jednak pamiętać, iż zgodnie z Uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej  z dnia 5 czerwca 2012r. (III CZP 72/2011) samo porozumienie rodziców w zakresie kontaktów z dzieckiem pozostaje niewystarczające i nie zwalnia sądu od obiektywnej analizy tej kwestii. To sąd ocenia zatem ostatecznie czy przedstawiona przez rodziców propozycja pozostaje zgodna z interesem dziecka oraz czy wieź rodzicielska wiążąca go z rodzicem wymaga określonej w porozumieniu częstotliwości. Wnioski płynące z tej opinii zaważą w bezpośredniej konsekwencji na ostatecznej treści rozstrzygnięcia sądu w tym przedmiocie.

Warto zaznaczyć jednak w tym miejscu, iż w każdym czasie możliwe jest wszczęcie i przeprowadzenie odrębnego postępowania w sprawie o uregulowanie sposobu kontaktów z dzieckiem (nie pozostającego w jakimkolwiek związku procesowym z postępowaniem rozwodowym lub postępowaniem w sprawie o separację małżonków). Jeśli więc rodzic, którego prawo do kontaktu z dzieckiem pozostaje regularnie naruszane przez rodzica sprawującego osobistą pieczę nad małoletnim, odczuwa potrzebę precyzyjnego uregulowania sposobu tych kontaktów na drodze sądowej, może on w każdym czasie wystąpić do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka z „wnioskiem o uregulowanie kontaktów z dzieckiem”.

Z wnioskiem tym wystąpić może także rodzic sprawujący bieżącą pieczę nad dzieckiem, o ile uzna on, iż drugie z rodziców realizuje kontakty z małoletnim w sposób nieuporządkowany, niezgodny z dobrem dziecka (np. zakłócający  harmonogram jego zajęć  domowych lub szkolnych, destabilizujący jego poczucie bezpieczeństwa lub wyrządzający mu krzywdę emocjonalną na skutek  widocznej nieregularności spotkań z rodzicem), wreszcie także niezgodny z wzajemnym porozumieniem rodziców. Wniosek w tym przedmiocie podlega opłacie w kwocie 40,00 zł. W treści swej winien on wskazywać na potrzebę uregulowania przez sąd sposobu kontaktów z dzieckiem, brak porozumienia rodziców w kwestii harmonijnego wykonywania tych kontaktów (wobec braku uprzedniego porozumienia lub sprzeniewierzenia się przez jednego z rodziców porozumieniu obowiązującemu w tej kwestii), co najważniejsze natomiast – winien określać w sposób precyzyjny na konkretną formę realizacji kontaktów z dzieckiem.

Przykład:Pan Jan składa do sądu wniosek o uregulowanie jego kontaktów z dwiema małoletnimi córkami, uczęszczającymi do tej samej szkoły podstawowej. We wniosku określa sposób kontaktu z małoletnimi w ten sposób że:

1. Wnioskodawca uprawniony będzie do zabierania dzieci do swojego miejsca zamieszkania na czas całego weekendu tj. od chwili odebrania małoletnich ze szkoły w piątkowe po południe, bez przerwy, aż do godziny 18:00 w niedzielę (kiedy to odwiezie małoletnich do miejsca zamieszkania uczestniczki) – dwa razy w miesiącu w pierwszy oraz trzeci weekend miesiąca kalendarzowego.
2. W pozostałe weekendy, przypadające w drugim oraz czwartym tygodniu danego miesiąca kalendarzowego, małoletni na czas całego weekendu tj. od piątku do niedzieli pozostawali będą w miejscu zamieszkania ich matki.
3. W drugim oraz czwartym tygodniu danego miesiąca kalendarzowego (zamiast prawa do spotkania z małoletnimi w sobotę lub niedzielę), wnioskodawca otrzyma prawo do kontaktu z małoletnimi w jeden z pięciu dni tygodnia przypadających od poniedziałku do piątku, podczas którego uprawniony będzie do zabierania dzieci do swojego miejsca zamieszkania lub w inne wybrane miejsce na terenie kraju, od chwili odebrania małoletnich ze szkoły, bez przerwy, aż do godziny 19:00 (kiedy to odwiezie małoletnich do miejsca zamieszkania uczestniczki). Planowany dzień kontaktu pozwanego z małoletnimi strony uzgodnią na trzy dni wcześniej.
4. Wnioskodawcy przysługiwało będzie prawo do kontaktu z małoletnimi – łącznie przez okres 4 tygodni w ciągu wakacji letnich, niemniej w układzie dwa tygodnie w miesiącu lipcu oraz dwa tygodnie w miesiącu sierpniu – bez możliwości łączenia wyżej wymienionych okresów w nieprzerwany ciąg, dłuższej aniżeli 14 dniowa – nieobecności małoletnich w domu ich matki.
5. Wnioskodawcyprzysługiwało będzie prawo do kontaktu z małoletnimi przez okres 1 tygodnia ferii zimowych – wybranego i ustalonego każdorazowo zgodnie przez strony.

Co obejmują kontakty z dzieckiem?

Ustalenie tego, co kryje się pod enigmatycznym pojęciem „kontaktów z dzieckiem” pozostaje w praktyce bardzo intuicyjne. W celu ujednolicenia  wskazanej definicji, ustawodawca stworzył jednak katalog, w którym wymienił najważniejsze elementy kontaktów rodzicielskich, zaliczając do nich:

– przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu);

– bezpośrednie porozumiewanie się,

– utrzymywanie korespondencji,

– korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Należy jednak w tym miejscu zaznaczyć, iż powyższe wyliczenie nie wyczerpuje całości zagadnienia. Przytoczone przez ustawodawcę sposoby kontaktowania się z dzieckiem traktować należy, jako swoistą podstawę dla określenia form kontaktów rodzica z dzieckiem. Uszczegółowienie form tego kontaktu następowi bowiem ostatecznie dopiero na etapie konkretnych sytuacji faktycznych.

Zasadą powinno być utrzymywanie kontaktów bezpośrednich, ewentualnie uzupełnionych kontaktami zaliczanymi do grupy kontaktów pośrednich (komunikacja elektroniczna, rozmowy telefoniczne). Wartym zauważenia jest także to, iż ustalenie prawa rodzica do kontaktowania się z dzieckiem za pomocą środków porozumienia się na odległość, nie rodzi po stronie rodzica uprzywilejowanego (mającego stałą pieczę nad dzieckiem), obowiązku zapewnienia dziecku odpowiednich do tego celu narzędzi (telefonu komórkowego, skypa). Działanie to leży w gestii bezpośrednio zainteresowanego wykonaniem kontaktu, uprawnionego.

Ograniczenie prawa rodzica do kontaktu z dzieckiem.

Jak podkreślano to już wielokrotnie, utrzymywanie kontaktów z dzieckiem stanowi nie tylko prawo, ale i obowiązek rodzica.  Należy jednak podkreślić, iż sąd ustalając kontakty rodzica z dzieckiem winien mieć na względzie przede wszystkim dobro samego dziecka. Oznacza to, iż w sytuacjach, w których sąd dojdzie do przekonania, że kontakt dziecka z rodzicem nie zamieszkującym z dzieckiem w sposób stały, zagraża dobru dziecka, zobowiązany jest podjąć kroki zmierzające do ograniczenia rodzicowi praw do kontaktów z małoletnim.

Wyróżniamy dwie grupy ograniczenia tego prawa:
– ograniczenie poprzez zakaz kontaktów z dzieckiem oraz
– ograniczenie samych kontaktów z dzieckiem, poprzez uregulowanie ich w sposób odmienny od poprzednio obowiązującego.

Zakaz kontaktów z dzieckiem. W jakich sytuacjach sąd stosuje to rozwiązanie?

Najbardziej drastyczną formą ograniczenia prawa rodzica do kontaktu z dzieckiem jest orzeczenie zupełnego zakazu kontaktowania się z małoletnim. Takie rozwiązanie będzie miało miejsce wówczas gdy sąd opiekuńczy stwierdzi, iż utrzymywanie kontaktów rodzica z dzieckiem poważnie zagraża dobru dziecka lub ewidentnie je narusza. Należy w tym miejscu stanowczo podkreślić, iż samo pozbawienie władzy rodzicielskiej nie powoduje automatycznej utraty prawa do kontaktu z dzieckiem.

Prawo do osobistej styczności rodziców z dzieckiem nie jest elementem władzy rodzicielskiej. Wynika ono z więzi rodzinnej łączącej rodziców z dzieckiem i przysługuje rodzicom także w razie pozbawienia ich władzy rodzicielskiej (Postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 7 listopada 2000 r. I CKN 1115/2000 ). W związku z powyższym należy uznać, iż odebranie rodzicom prawa do osobistej styczności z dzieckiem, może nastąpić wyjątkowo, np. gdy utrzymywanie osobistych kontaktów rodziców z dzieckiem zagraża jego życiu, zdrowiu, bezpieczeństwu bądź wpływa demoralizująco na dziecko.

Ograniczenie kontaktów z dzieckiem. Kiedy jest możliwe?

Ograniczenia prawa rodzica do kontaktów z dzieckiem dokonać może tylko sąd. Decyzja sądu w tym przedmiocie podejmowana jest jednak wyłącznie w tych wypadkach, w których sąd stwierdzi występowanie po stronie rodzica uprawnionego do kontaktów (i nie zamieszkującego z dzieckiem w sposób stały)  przesłanki do powzięcia stosownej, kodeksowej „interwencji”. Wśród przesłanek tych wymienia się między innymi: zachowania rodzica, które zagrażają prawidłowemu rozwojowi dziecka, jego bezpieczeństwu, sprzyjają kształtowaniu niewłaściwych postaw, ale także wynikające z choroby rodzica, której charakter czy przebieg nie daje gwarancji pełnego bezpieczeństwa dziecka podczas kontaktów.

Wartym odnotowania jest jednak fakt, iż kontakt z dzieckiem nie może być traktowany jako forma terapii czy elementu wspierającego leczenie chorego rodzica bądź pomagającego mu wyjść z patowej sytuacji psychicznej. Sąd opiekuńczy zobowiązany jest w takich przypadkach prać pod uwagę przede wszystkim dobro dziecka, a dopiero w dalszej kolejności dobro jego rodzica.

Zgodnie z art. 113ust. 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ograniczenie kontaktów z dzieckiem może polegać w szczególności na:
1. zakazie spotkań z dzieckiem (osobistej styczności);
2. zakazie zabierania dziecka poza miejsce jego stałego pobytu;
3. zezwoleniu na spotykanie się z dzieckiem tylko w obecności drugiego rodzica, opiekuna, kuratora sądowego albo innej osoby wskazanej przez sąd;
4. ograniczeniu kontaktów do określonych sposobów porozumiewania się na odległość;
5. zakazie porozumiewania się na odległość.

Powyższa lista ma charakter otwarty, a wyrażone w niej metody mogą być ze sobą dowolnie łączone. W praktyce najbardziej popularnymi sposobami ograniczania kontaktu „niezdyscyplinowanych”rodziców pozostają rozwiązania przedstawione w pkt. 2 i 3.

Rozwiązanie zaprezentowane w punkcie trzecim pozwala rodzicowi sprawującemu stałą opiekę nad dzieckiem, uczestniczyć w spotkaniach drugiego z rodziców z małoletnim. Jest to więc wygodne rozwiązanie dla matek/ojców zatroskanych o prawidłowość wykorzystywania przez byłego partnera, czasu spędzanego z dzieckiem. Rozwiązanie to daje rodzicowi (sprawującemu bieżącą pieczę rodzicielską) możliwość natychmiastowej reakcji na niekorzystne w ocenie zachowania drugiego z rodziców względem dziecka, zapewniając także dziecku niezbędne wsparcie psychiczne oraz wzmacniając jego poczucie bezpieczeństwa.

Spotkania te mogą być realizowane przy udziale innego członka rodziny, określonego w postanowieniu sądu (babci, dziadka dziecka itp.) Osobą tą może być również kurator sądowy. Kurator ten ma obowiązek stawiać się w określonym w postanowieniu sądu terminie i miejscu i być obecny przez cały czas trwania kontaktu oraz dbać o to, by kontakt ten nie trwał dłużej, niż postanowił sąd. Z każdej obecności przy kontaktach kurator niezwłocznie składa sądowi pisemną notatkę (Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 12 czerwca 2003 r. w sprawie szczegółowego sposobu wykonywania uprawnień i obowiązków kuratorów sądowych, Dz.U. Nr 112, poz. 1064 ze zm.).

Zmiana w kontaktach z dzieckiem. Jakie są przesłanki wnioskowania o zmianę?

Ustalony prawomocnym postanowieniem sądu sposób kontaktowania się  z dzieckiem nie posiada charakteru ostatecznego. W każdym czasie możliwe jest bowiem wprowadzenie w tym zakresie stosownych zmian. Przyczyną wprowadzenia zmian do ustalonego sądownie sposobu kontaktów rodzicielskich z małoletnim, pozostawać musi jednak tzw. „istotna zmiana okoliczności”. Fakt wystąpienia opisanej zmiany w konkretnym stanie faktycznym, sąd ocenia indywidualnie, zależnie od specyfiki danej sprawy.

Przykład 1.

Jan i Karolina mają dwójkę małoletnich dzieci: Agatę (4lata) i Sylwię (7 lat). Obie dziewczynki po rozwodzie rodziców pozostały z matką. Byli małżonkowie mieszkają w tym samym mieście. Sąd w wyroku uregulował kontakty Jana z dziewczynkami w ten sposób, że co drugi weekend w określonych godzinach Jan mógł spędzać czas z dziećmi pod nieobecność matki. Karolina nie miała jednak nic przeciwko temu, aby Jan odwiedzał córki w tygodniu, pod warunkiem wcześniejszej zapowiedzi. Jednakże, po roku Jan w wyniku zmiany pracy przeprowadził się do innego miasta, tam też zaczął układać sobie życie z inną kobietą. Karolina coraz częściej uchylała się od współdziałania z Janem w harmonijnym wykonywaniu kontaktów z córkami. Ponadto nie przekazywała także dziewczynkom informacji od ojca, ograniczała również kontakt telefoniczny. W zaistniałej sytuacji, w braku porozumienia z byłą żoną, Jan postanowił złożyć wniosek o ustalenie kontaktów z córkami.

Wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. Jakie warunki formalne powinien spełniać? Co podnieść we wniosku?

Wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem składa się do sądu rejonowego wydziału rodzinnego i nieletnich. Zgodnie z przepisem art. 569 §1 Kodeksu postępowania cywilnego miejscowo właściwy będzie sąd miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie dotyczy, a więc małoletniego. W przypadku braku takowego – miejsca jej pobytu.
Przedmiotowy wniosek zawierać powinien żądanie zmiany dotychczasowego sposobu kontaktowania się z dzieckiem poprzez wskazanie dni (godzin) oraz okresów (wakacje, ferie, święta itp. ) jakie wnioskodawca uznał za stosowne do realizacji kontaktów z małoletnim. Nadto wnioskodawca zobowiązany jest uzasadnić dlaczego kontakty z dzieckiem winny zostać uregulowane w odmienny sposób oraz wskazać na trudności w porozumieniu się z drugim rodzicem. Na wszelkie twierdzenia wnioskodawca powinien przedstawić dowody, na przykład: zeznania świadków, zapisy korespondencji smsowej, wiadomości e-mailowych, bilingi połączeń telefonicznych itp. Do wniosku należy dołączyć odpisy aktu urodzenia dziecka. Złożenie wniosku wymaga uiszczenia opłata, która wynosi 40,00 zł.

Przykład 2.

Jan tym razem szczegółowo określił swoje żądania, wnioskując o kontakt z córkami, w co drugi weekend (od piątku godz. 18.00 do niedzieli godz. 19.00) z możliwością zabrania ich poza miejsce zamieszkania, bez obecności matki. Nadto zawnioskował także o przyznanie mu prawa do spędzenia z córkami tygodnia ferii zimowych, wskazanych okresów wakacyjnych (6.07 – 16.07 oraz 17.08 – 27.08), dnia ojca, dnia dziadka, Świąt Bożego Narodzenia oraz Świąt Wielkanocnych (naprzemiennie, pierwszy dzień jednych świąt, drugi, trzeci drugich). Ponadto w celu podtrzymania kontaktów z dziećmi wyraził także chęć do zainstalowania programu komputerowego umożliwiającemu codzienną rozmowę z córkami, natomiast starszej córce zobowiązał się kupić telefon na kartę. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem Jana, modyfikując jedynie – na wniosek Karoliny – godzinę powrotu z weekendów, z godziny 19 na 16.

Nie tylko rodzic pozostaje uprawniony do wnioskowania o ustalenie przez sąd kontaktów z małoletnim

Rodzice nie są jedynymi osobami, które zgodnie z prawem mogą składać przedmiotowy wniosek. Zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego: rodzice, mają obowiązek dbałości o rozwój dziecka w imię jego dobra. Powinni zatem dla pełnego rozwoju jego osobowości umożliwić dziecku kontaktowanie się z jego krewnymi przy właściwej ich postawie i korzystnym wpływie na dziecko. Kontakty te, wynikające często z silnych więzów emocjonalnych, zwłaszcza dziadków z wnukami, wychowujących je od niemowlęcia, mogą wpływać na lepsze wychowanie i rozwój duchowy dziecka oraz sprzyjają kontynuowaniu więzów wielopokoleniowej rodziny. Takie zachowanie, okazywanie przywiązania i dbałości o dzieci nie tylko nie kłóci się z interesem dziecka, ale jest ono dla jego dobra [Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 1988 r. III CZP 42/88].
W związku z powyższym, jako osoby uprawnione należy wskazać należy poza samym rodzicem także:
1. rodzeństwo;
2. dziadkowie;
3. powinowaci w linii prostej (np. ojczym albo macocha, żona dziadka itp.);
4. inne osoby, jeżeli sprawowały przez dłuższy czas pieczę nad dzieckiem.

Co zrobić jeżeli dziecko nie chce spotykać się z rodzicem uprawnionym do kontaktów osobistych?

Niezależnie od kwestii prawidłowości stosunków występujących pomiędzy rodzicami dziecka, częstokroć zdarza się, iż to właśnie małoletni odmawiają spotykania się z rodzicem uprawnionym do kontaktu. Nierzadko postawa ta stanowi  konsekwencję swoistego przejmowania przez dziecko postaw prezentowanych przez rodzica, z którym dziecko to zamieszkuje w sposób stały. Chodzi tu o przypadki, w których rodzic uprzywilejowany nie kryje przed dzieckiem jawnej niechęci czy wręcz wrogiego nastawienia do rodzica uprawnionego do kontaktów. Będąc świadkiem tego typu wypowiedzi, dziecko traci szacunek do rodzica uprawnionego, przejmując negatywne wzorce zachowania wprost od rodzica opiekuna.

W przypadkach więc, w których realizacja kontaktów z dzieckiem napotyka na trudności spowodowane tak opisaną, nieprawidłową postawą rodzicielską rodzica uprzwilejowanego, drugie z rodziców winno rozważyć podjęcie stosownych działań, jak choćby wszczęcie postępowania o zmianę kontaktów z dzieckiem czy zasięgnięcie pomocy specjalistów w celu fachowego ustalenia źródła problemu. Dalsze naruszanie przez dziecko obowiązku utrzymywania kontaktu z rodzicem winno także doprowadzić w konsekwencji do podjęcia przez sąd opiekuńczy z urzędu, oddziaływań mających na celu przełamanie u dziecka negatywnego nastawienia do kontaktów. Następuje to poprzez uruchomienie działań terapeutycznych w stosunku do samego dziecka w oparciu o przepis art. 109 kro. Działanie to zainicjować można także stosownym wnioskiem zawartym we wniosku o ustalenie kontaktów z dzieckiem.

Z drugiej jednak strony, warto pamiętać iż niechęć dziecka do kontaktu z rodzicem uprawnionym, może wynikać także z jego osobistych, negatywnych doświadczeń związanych z osobą rodzica. Niekorzystne odczucia dziecka w tym zakresie posiadać mogą różnorodne źródła, począwszy od nieodpowiedniego zajmowania się dzieckiem (oglądanie TV, nieinteresujący sposób spędzania czasu, pozostawianie dziecka „samemu sobie”) po wręcz naganne zachowanie rodzica względem dziecka (agresywny sposób odnoszenia się do niego, zmuszanie do określonych zajęć, stosowanie kar cielesnych).

To w gestii rodzica uprzywilejowanego (stale sprawującego opiekę nad dzieckiem) pozostaje więc monitorowanie sytuacji w celu ustalenia przyczyn tak opisanego stanu rzeczy. Dalsze postępowanie opiekuńcze winno więc skupiać się w tych przypadkach na pomocy rodzicowi w prawidłowym organizowaniu spotkań oraz nawiązywaniu relacji. Nieoceniona w tego typu przypadkach pozostaje zatem ścisła współpraca obojga rodziców, a także konsultacje z pedagogiem, psychologiem czy kuratorem (o ile został on w sprawie ustanowiony).

Pozdrawiam,

Aplikant Adwokacki Kinga Michalczyk

władza rodzicielska, alimenty bielsko, rozwód, bielsko, adwokat, prawo rodzinne bielsko, kancelaria adwokacka, adwokat od rozwodów, adwokaci od rozwodów, prawo rodzinne bielsko, kontakty z dzieckiem, uregulowanie kontaktów z dzieckiem, kontaktyzdzieckiembielsko, sprawyrodzinneadwokatbielsko

 
Kinga Michalczyk

Autor: Kinga Michalczyk

Aplikantka adwokacka II roku szkolenia aplikanckiego 2015-2017 wpisana na listę aplikantów adwokackich Okręgowej Rady Adwokackiej w Bielsku-Białej. Absolwentka prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Autorka pracy magisterskiej dotyczącej korupcji sportowej oraz związanej z nią problematyki hazardu. Aktualnie czynnie praktykująca w Kancelarii Adwokackiej Adwokat Izabeli Grzybek w Czechowicach-Dziedzicach. W ostatnich latach wykonująca także czynności zawodowe w strukturach organów administracji publicznej w tym Powiatowego Urzędu Pracy Bielsku – Białej oraz Wojewódzkiego Urzędu Pracy Filii w Bielsku – Białej. Prawnik czechowickiego Oddziału Fundacji – Bezpłatne Porady Prawne Czechowice-Dziedzice, świadczącej regularne usługi z zakresu poradnictwa prawnego na rzecz osób najbardziej potrzebujących.

Posted in: Dziecko

Comments

12 komentarzy to “Ustalanie kontaktów z dzieckiem”

  1. Jaaaaaa

    Dobry wieczor,
    jestem po rozwodzie i mam 3 letnia coreczke. Doszlismy do ugody i ojciec dziecka ma kontakty 1 dzien w tygodniu 6h i co 2 weekend sobota i niedziela po 6h.
    Nekal mnie bardzo telefonami i wszelkimi formami kontaktu, rzadal abym dzwonila do niego 2 razy dziennie z informacja na temat dziecka.
    Teraz grozi mi sadem i regulacja kontaktow telefonicznych z trzylatkiem.
    Czy jest taka mozliwosc ze z tak malym dzieckiem osiagnie swoj cel??
    Jesli tak to jak wygladaja takie kontakty??

    Jeszcze mam pytanie czy 6 miesiecy od rozprawy moze on juz rzadac jakiegos rozszerzenia kontaktow, co jeszcze moze zyskac??

    Prosze o odpowiedź.

    19 października 2017 - 19:43 #
    • Kinga Michalczyk
      Kinga Michalczyk

      Dzień dobry,

      zacznę od końcowego pytania, dotyczącego określenia czasu, kiedy można wystąpić z wnioskiem o rozszerzenie kontaktów.
      Mianowicie przepisy nie regulują tej kwestii. Oznacza to, że z wnioskiem o ustalenie/rozszerzenie kontaktów rodzic może wystąpić w niedługim czasie po orzeczeniu rozwodu, jeżeli uzna to za zgodne z interesem swoim i dziecka.
      Natomiast nie sposób określić, co ojciec dziecka może osiągnąć, bo w dużej mierze zależy to właśnie od jego żądań i od całokształtu sytuacji (rozwoju dziecka, więzów ojca z dzieckiem, potrzeb dziecka itp.)

      Co do kwestii „codziennego meldowania o stanie dziecka” – nie ma Pani takiego obowiązku. Oczywiście ojciec dziecka ma prawo i obowiązek interesować się życiem swojej córki, ale w granicach rozsądku.

      Jeżeli natomiast chodzi o uregulowanie telefonicznych kontaktów ojca z dzieckiem; dużo zależy od rozwoju mowy dziecka.
      W zasadzie nie widzę przeszkody, aby w momencie, gdy ojciec dziecka dzwoni, oddać słuchawkę córce, żeby się przywitała i przykładowo powiedziała gdzie jest i co robi. To, że nie macie Państwo w ten sposób uregulowanego kontaktu, nie oznacza, że nie możecie go w ten sposób wykonywać.

      Proszę pamiętać, że ustalone sądownie kontakty to tylko pewna baza, natomiast aby co pół roku nie kierować spraw do Sądu, należy systematycznie i ugodowo te kontakty rozszerzać. Z wiekiem, ojciec dziecka będzie miał wszakże prawo (o ile nie będzie to sprzeczne z interesem dziecka); zabierać dziecko na pełne weekendy, święta, ferie czy wakacje.

      Z poważaniem,
      apl.adw.
      Kinga Michalczyk

      20 października 2017 - 07:12 #
  2. ojciec

    Witam. Mam problem z byłą partnerka, mam dwójke dzieci. Matka dzieci nie pozwala mi przebywac z dziećmi sam na sam. Za kazdym razem gdy chce się spotkać z maluchami muszę się umawiać na wizyte. Dodatkowo zabrania mi zabierać dzieci do siebie, gdyż nie chce abym sie z nimi spotykał bez jej nadzoru. Dodam jeszcze, że nie byliśmy małżeństwem i nie mamy ustalonych kontaktów sądownie, gdyż dopiero złożyła wniosek do sądu.

    27 października 2017 - 18:24 #
    • Kinga Michalczyk
      Kinga Michalczyk

      Dzień dobry,

      jak rozumiem, postępowanie w sprawie o ustalenie kontaktów zostało zainicjowane przez Pana byłą partnerkę. Wobec tego – po doręczeniu wniosku, w którym zapewne zostaną przedstawione założenia kontaktów – ma Pan możliwość przedstawić własny projekt kontaktów z dziećmi oraz uzasadnić swoje stanowisko.
      Nie wiem co prawda, w jakim wieku są dzieci, ale jeżeli są to dzieci w wieku przedszkolnym bądź szkolnym, a Pan dotychczas miał z nimi stały kontakt oraz ma Pan warunki i zna ich potrzeby, to Sąd nie powinien mieć zastrzeżeń, aby kontakty odbywały się poza miejscem zamieszkania dzieci, bez udziału matki dzieci.
      Nie mogę jednak – nie znając pełnej sytuacji zagwarantować takiego rozstrzygnięcia; bowiem każda sprawa charakteryzuje się różnymi aspektami wpływającymi na przebieg postępowania.

      Sąd będzie chciał poznać motywy matki dzieci, która nie dopuszcza do samodzielnego kontaktu dzieci z Panem, jak i Pana motywy, aby te kontakty odbywały się w wybranej przez Pana formie.

      Jeżeli istnieje ryzyko, że nie dojdziecie Państwo do porozumienia w kwestii kontaktów, warto wraz z odpowiedzią na wniosek (w której przedstawi Pan swoją propozycję kontaktów), złożyć wniosek o zabezpieczenie kontaktów, który winien częściowo pokrywać się z Pana głównym stanowiskiem.

      Wniosek o zabezpieczenie będzie rozpoznany na pierwszym terminie i rodzi ten skutek, że Sąd na czas trwania postępowania umożliwi Panu kontakty w ustalonej przez Sąd formie, która co należy podkreślić niekoniecznie będzie pokrywała się z Pana stanowiskiem.

      Z poważaniem,
      apl.adw.
      Kinga Michalczyk

      28 października 2017 - 10:48 #
  3. Tata

    Dzień dobry,
    czy orzeczony kontakt poza miejscem zamieszkania dzieci i bez obecności matki oznacza obowiązek czy prawo, by kontakty odbywały się poza domem rodzinnym dzieci. Dom stanowi własność ojca (zamieszkały przez dzieci i matkę) a proces rozwodowy nie jest jeszcze zakończony.

    Pozdrawiam

    25 lipca 2018 - 12:56 #
    • Kinga Michalczyk
      Kinga Michalczyk

      Dzień dobry,

      zasadniczo, samo utrzymywanie kontaktu rodzica z dzieckiem jest jego prawem i obowiązkiem. Natomiast, zobowiązany do kontaktu winien realizować orzeczenie sądu, czyli w tym przypadku realizować kontakt poza ich miejscem zamieszkania. Ustalenie kontaktu następuje z reguły, po wysłuchaniu stron, zatem sąd musiał uznać, że taki sposób kontaktowania będzie najbardziej korzystny dla dzieci i Państwa. Zakładając, że jest to postanowienie zabezpieczające, zawsze można złożyć zażalenie na takie rozstrzygnięcie, podać argumenty wskazujące zasadność własnego stanowiska i przedstawić swoje żądania w kwestii sposobu ustalenia kontaktu z dziećmi.

      Nie znam przyczyn wyprowadzki ojca z domu. Niemniej, żona jest uprawniona do korzystania z niego w czasie trwania małżeństwa w celu zaspokojenia potrzeb rodziny. Uprawnienie to po rozwodzie przestaje istnieć.

      Faktycznie, rozstrzygnięcie sądu jest dość nietypowe, biorąc pod uwagę kwestię własności; niemniej sąd badał nie tyle własność, co miejsca zamieszkania stron.

      Pozdrawiam,
      Adw. Kinga Michalczyk

      25 lipca 2018 - 18:25 #
  4. Mama

    Witam
    Mam pytanie odnośnie obliczenia kiedy kończy się tydzień. Mój były mąż ma zasądzony tydzień wakacji z córką w drugim tygodniu sierpnia (córka ma 4 lata, będzie to jej pierwszy raz na tak długo ode mnie). Jeśli przykładowo zabierze ją w poniedziałek rano to kiedy ma ją odwieźć – niedziela wieczór czy następny poniedziałek rano?
    Pozdrawiam

    9 sierpnia 2018 - 21:23 #
    • Kinga Michalczyk
      Kinga Michalczyk

      Dzień dobry,

      tydzień, czyli 7 dni. Licząc od poniedziałku, siódmy dzień mija w niedzielę. Pragnę jednak przypomnieć, że rodzice mogą porozumiewać się co do „rozszerzania” kontaktów. Orzeczenie sądowe w sprawie kontaktów stanowi ramy czasowe, które rodzice mogą zmieniać, bez ingerencji sądu, o ile oboje wyrażają na to zgodę.

      W razie nieporozumień sugeruję natomiast bardziej szczegółowo określić termin wakacji, wskazując chociażby zakres dni (od poniedziałku do niedzieli).

      Pozdrawiam,
      Adw. Kinga Michalczyk

      10 sierpnia 2018 - 07:39 #
  5. Jacek

    Dzien dobry
    Sądowne postanowienie kontaktu z dziecmi z prawem zabierania dzieci poza miejsce zamieszkania matki.Konatkty są w kazda srode od godz 15 do 18 i 2 i 4 niedzielę miesiąca .Czy mozna zmienic kontakty w srodę poniewaz dojazd do dzieci zajmuje około godziny , wiec zabierajac dzieci do siebie mam tylko godzinkę , a nie bede z dziećmi po miescie chodzic zwłaszcza ze zaczyna się jesień,dzieci w wieku 1 roku i 4 lat.Na weekendy sad nie przyznał gdyz dziecko jest za małe i karmione w nocy piersią .Problem jest równiez w tym ze ostatnio spozniłem sie na konakty i zamiast o godz 10 byłem o godz 10.20 i juz nie mogłem zabrac bo spały ,czy jesli sie spoznie ze wzgledu na dpjazd mogę nie ptrzymac dzieci

    9 września 2018 - 19:57 #
    • Kinga Michalczyk
      Kinga Michalczyk

      Panie Jacku,

      postanowienie regulujące sposób i zakres kontaktowania się rodzica z dziećmi nie jest dożywotni. Jeżeli ma Pan uzasadnione powody do zmiany sposobu realizowania kontaktu to jedynym wyjściem jest złożenie wniosku o zmianę tychże kontaktów.

      Punktualność w odbywaniu kontaktów jest niestety dość problematyczną kwestią. Z jednej strony istnieje wyraźny obowiązek odbierania i przywożenia dzieci o określonych godzinach, z drugiej istnieją okoliczność od nas niezależne, które mogą utrudnić punktualne spotkanie. Z całą pewnością, wiedząc o potencjalnym spóźnieniu należy zasygnalizować matce dziecka o tym fakcie, co być może ułatwi komunikację pomiędzy Państwem. Pamiętać należy, że matka dziecka nieuprzedzona o spóźnieniu, nie wie czy ojciec zjawi się na kontakcie, tym samym nie wie czy ma dzieciom zaplanować dzień według własnej wizji.

      Nie sposób orzec, czy dzieci faktycznie spały, czy była to wyłącznie wymówka. Niemniej o takim problemie może Pan wspomnieć w czasie postępowania o zmianę sposobu realizowania kontaktów z dziećmi.

      Z poważaniem,
      adw. Kinga Michalczyk

      20 września 2018 - 15:17 #
  6. Paulina

    Witam, mam pytanie. Jestem po rozwodzie od 1.5roku. Do pozwu dołączałam plan wychowawyczy uzgdoniony przez obie strony. W wyroku sądu jest tylko jedno zdanie o tym że sąd ustala osobiste kontakty pozwanego z synem w sposob nieograniczony . To plan obowiazuje czy nie? jezeli mam teraz problemy z wyegzekwowaniem opieki nad dzieckiem ze strony ojca to musze skladac wniosek o zmiane wyroku w zakresie opieki dołączając plan opieki? Dziekuje.

    19 września 2018 - 05:03 #
    • Kinga Michalczyk
      Kinga Michalczyk

      Pani Paulino,

      wiążący dla Państwa jest Wyrok Sądu; problem z egzekucją kontaktu jest oczywisty, bowiem brak jest szczegółowo określonych terminów/okresów spotkań. W opisanym stanie nie ma realnej możliwości wyegzekwowania kontaktów ojca z dzieckiem w sposób określony w moim artykule pt.„Zabezpieczenie i egzekwowanie kontaktów z dzieckiem”.

      Zatem, powinna Pani złożyć wniosek o uregulowanie kontaktów ojca z synem, wskazując zakres tychże spotkań.

      Z poważaniem
      adw. Kinga Michalczyk

      20 września 2018 - 15:04 #

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: